Noko av det beste eg får på 17.mai er ovnsbakt laks, poteter og rømme.

Trymmegutten er litt heldig også;)

Det kjem spreke oppdateringar om litt,men no kjenner eg at kroppen og hovudet skal ta seg litt fri eit par -tre dagar.

Ynskjer dåkke ein fin dag!!!

Springerinneklem

For mange aktive er treningskleda ein viktig del av motivasjonen, komforten undervegs og sjølvkjensla når ein er ute på trening. Fine fargar, vennleg design for herre og dame og ok pris er eit stort pluss. Vi vil jo oppleve noko positivt med treninga, og kan den nye outfiten få deg ut av sofaen er det gull og godt.



 Eg fall pladask for dette sykkelantrekket (over).Såg det første gong på terrengsyklist Lene Byberg, og måtte berre ha det. Det kom i posten igår, og eg gler meg til å teste det ut. Kanskje på Birken i august. Uansett skal det iallfall ikkje støve ned.Og for dåkke som er redd stoffet skal krympe i vask,  eller at du syklar rundt med ein våt ullklump på kroppen treng ikkje bekymre seg. Det er 100 % polyester:)

Er du nysgjerrig går du inn her: Marius sykkelklede

Springerinneklem

Eg fekk løpt meg ein lang tur på laurdag, og fann det som ein løpar elskar å finne når ein er lei den same runden: Ukjent sti som brakte meg langt inn i marka på silkemjukt underlag. Eg smilte frå øyre til øyre.

Fekk meg ein overraskelse igår då eg fann mitt eige treningsprogram til Birkebeinerløpet på klikk.no. Har vore på trykk i Shape Up tidlegare i vår,( magasinet som er ute no og forrige) og så kom det også her. Det likar eg. Håpar berre ingen brenner kruttet ved å hypertrene no. Det er i undekant av fire veker igjen, så no gjeld det å halde tunga rett i munnen.

 Stikkord:

* Rolege langturar på grus og sti. Stigningsløp til slutt, 5x80meter.

* Fartsleik i terrenget då det er heilt likt underlaget som ventar. Øv på taktomslag. Ikkje overdriv lengda på økta.

* Bruk blikket, og peik ut ruta di framfor deg.

* Eg kan ikkje love at du unngår å snuble i røtter og stein eller i dine eigne bein, men du førebygg ein god del ved å "trene opp" augene/ blikket. Bruk ein del tid på det no framover.

* Legg inn tåhev og gjerne litt stabiliseringsøvingar for anklane og leggmuskelaturen. Det styrkar eit svakt punkt når det går raskt unna på kronglete sti. Å tråkke over kan gjere vondt!



Har foresten laga ein liten "teaser" til foredraget mitt. Litt vanskeleg å tyde då det er "printscreen bilde",men er du nysgjerrig skriv du sjølvsagt ein mail til: springerinne@springerinne.com

Ynskjer dåkke ein fin måndag:)

Springerinneklem







Då eg satsa på løp trena eg ofte 2 gonger for dag og 1 økt blei som regel unnagjort før 10.00. Det var difor spennande å seie ja til å prøve morgonøkta til gamleklubben, x antal år etter sist gong. Den pleier å starte 0700,men sidan det var fridag fekk vi sove 1 time lenger.

Då eg opna døra til idrettshallen såg eg nokre trøtte tryner som sat på kvar si matte. Først skjønte eg ingenting då eg var vane med ulike stasjonar plassert utover heile salen. Jaja tenkte eg. Kanskje dei berre venta på litt hjelp. "-B erre hent deg ei matte, så begynner vi", seier bror min og set i gong eit 45 minutters sirkelslit. Eg trudde eg var gjennomsterk, men eg kjenner at eg fleire musklar å trene. Mange fleire musklar.



Bror og tantebarn Ingrid. Her er det planken med litt ekstra belastning. Heldt på i 12 minutt i strekk.

Vi utførte øvingar som ikkje krev noko anna utstyr enn denne matta, ein ribbevegg, og av og til handekraft frå sidemannen. Øvelsane gjekk rett på dei innerste muskelgruppene i magen, ryggen og på sidene. Vi trena leggar, lår, hofte, rumpe, armar og løpsspesfikke øvelsar som løpande på stedet hvil raskare og raskare. Etter 45 minutt silsvetta samtlege, og eg var god og sliten då eg sette meg i bilen for å køyre dei 46 mila tilbake til Oslo. Og idag kan eg vel berre innrømme at magen er STØL. Det kjennes deilig. Tusen takk gamle friidrettsklubben. Spørs om eg må være med på ein treningsleir til vinteren.:)

 


Full innsats:)

Gjensynsgleda var stor då eg henta Trym igjen etter 5 dagar, så no har vi leika i skogen og gutten ligg på terrassen og gispar etter luft.



Ynskjer alle kjente og mindre kjente lukke til i Holmenkollstafetten idag. Spring som rakkaren!!!!

Springerinneklem

God morgon!

Kvifor ikkje flytte styrketreninga utandørs? Vel, eg har ikkje for vane å drive med den slags, men i går klarte eg berre ikkje å la være då sjøen var knuskstille, tantebarna kunne filme og eg hadde heimegymen 20 meter frå sjøkanten:) Denne øvelsen er fin for magen, ryggen, armane, skuldrane og balansen. Prøv då vel?

 {tekst}

Mine to gode filmhjelparar og skjønne tantebarn Håkon og Johanna. Dei er for øvrig temmeleg spreke sjølve og tok mange armhevingar som tanta si.



Denne nærleiken til sjøen saknar eg kvar dag. Ja, og så dei to herlige som sit der også då.Sjølvsagt:)

No ventar 15 minutt jogg som oppvarming og 45 minutt sirkeltrening med gamle friidrettsklubben før eg vender nasa mot Oslo att:)

Springerinneklem

GLER meg endeleg stort til å kome heim til familien fordi eg ikkje er redd for all mat, mas og kjas.

MÅ ikkje lenger krangle med mor om kva middag som skal på bordet til kva tidspunkt.

SUGER til meg den gode atmosfæren, synet av fjella og smiler når eg spring. Tankane er ikkje lenger negative når eg er heime.

LAGAR gjerne middag til heile flokken og nyter den like mykje sjølv.

KAN sjå på at andre trenar og gje blaffen.

HAR ikkje lenger behov for å måle meg med andre, verken uttapå eller inni.

ER ikkje lenger redd for å vise meg i sentrum "her heime".

BLIR kjempeglad viss eg plutseleg blir invitert på middag.

NYTER gjerne ein Peppes Pizza ein onsdagkveld som ein laurdag.

TAR gjerne treningsfri sjølv om eg skal kose meg heile kvelden med mat, vin og snacks.

KAN ligge i senga til 11.00 uten å ha ein einaste plan for dagen.

KAN ete dessert midt på natta utan å sette himmel og jord i bevegelse.

TØRRE å løfte ungane til dei nære utan å være usikker og redd.

TØRRE å tru på at eg også kan bli mamma eingong.

TØRRE å sjå på framtida som noko veldig posititvt, og at eg skal gripe dei gode mulegheitene eg får.

ER EG BLITT NORMAL?

Søte, små som også må ha litt godt i kroppen:)

Lite som slår grøne bøar og kvite fjell i mai:)

"Normal "Springerinneklem

I dag sette eg meg i bilen før 0600 og ragga heimover til Sandane. Det er langt, men med litt stopp innimellom gjekk det fint. Og ennå finare gjekk det på løpeturen ved ankomst. Frå å føle meg dau i kroppen etter 6,30t timar i bil var beina superlette. Merkeleg denne kroppen her.





Det er deileg å springe på desse flatene, og kvar onsdagkveld blir det arrangert eit 4 km løp som heiter Gloppetrimmen. Nesten heile familien er med,men eg trur ikkje eg tør å stille opp. Blir garantert grusa av brørne og tantebarn. Men å heie er eg god på:)  Jada, eg er ei pyse:)



Herleg med fjell rundt seg att.

 På bildet over har eg på meg ein fresh tights fra Gore. Den er  passe høg i livet, som i tillegg er knallrosa. Det kan vi damer like. Viktigast er sjølvsagt komforten og den kan eg heller ikkje klage på. Kjende nesten ikkje at den var med på økta. Mjuk, glatt, tynn, lett og med eit pent snitt. Den har også ei funksjonell lomme bak, der du kan ha telefonen din. Lomma sit høgt oppe slik at det ikkje er ubehageleg å ha den med. Lomma er i tillegg stor nok for Iphonen.

Kan ikkje springe forbi utan å kose litt med naboane.

I kveld har sove på sofaen og kjenner at kroppen truleg er i ferd med å bli febersjuk, så då seier eg natta til PCen, dåkke og 7.mai.

Springerinneklem

Heisan!

 Det er ingen tvil i at sykkelelskaren er i siget. Berre på veg til og fra jobb ( Ski - Oslo) var det ikkje vanskeleg å kjenne atmosfæren av kraftige tråkk, feltkøyring, balansering mellom bilane,og gleda av å endeleg sleppe" sykkelhestane" laust, men jammen må ein være sherpa når ein beveger seg i sentrum klokka 0800. Her er det bussar, taxiar, bilar, andre syklande og gåande. Ja, og så einvegskøyringar og lyskryss. Phu..Heldigvis gjekk debuten fint takka være ein god kollega første dagen:)Takk Eirik!:)



Det eg eigentleg skulle fram til var opplevelsen heim fredag. Dagen før gjekk sykkelturen til jobb,  og syntes det ikkje var så gale. Verre var det å forsere dei seige og halvlange bakkane heim dagen etter. Klokka gjekk eg blei meir og meir mør i låra, humpane i vegen irriterte meg, eg blei svolten, begynte å skjelve, fekk neste krampe eine leggen og hata det hersens motvinden siste mila.

Joda eg skjønte kvifor..

Litt for lite mat på dagen, kjende meg ikkje akkurat mett i det eg sette meg på setet, hadde løpt med Trymmgutt på morgonen og sykla den same distansen dagen før. Ja og så dagen før der igjen.

Det er lenge sidan eg har kjent meg så tom for energi på denne måten. Ja eg må heilt tilbake til sykkelturane i min verste sjukdomsperiode for å kjenne noko liknande,men likevel ikkje på langt nær så gale. Å sykle mykje på kort tid etter ein laaaaang sykkelpause og kun løping kjennes ikkje heilt godt. Iallfall ikkje på løpeturen idag. Då var det stivt og stølt og tungt. Så eit tips til den ivrige rytter på denne tida: IKKJE push over terskel. Hald att, og gje blaffen i om du blir forbisykla. Samle på mil og la kroppen bli vane med å halde ut over lengre tid.:)

  Utsikt på tur til jobb.

Pink Lady har fått seg nokre mil og ventar¨på dusjen.

Litt turn mens bikkja leikar i skogen.:)

 No er Trymmegutt levert hos pappen sin, og eg ser fram til å race over fjellet til Sandane om et par dagar.:)

Ha ein fin søndagkveld!



Springerinneklem

Etter å ha grubla meg gjennom mai månad, ynskjer eg og halde løpekurs i Frognerparken like etter jobb. Då rekk dei fleste både arbeidsdagen og familietid etter kurset. Sjølv jobbar eg i midt i Oslo sentrum og kastar meg berre på t -bana til Majorstuen.

 NESTE LØPEKURS

 Måndag 27. mai klokka 16.30-17.45 ( Det kan nok skje at klokka tikkar mot 18.00)

 Onsdag 29.mai klokka 16.30- 17.45

 Pris: 1250,-

 Påmeldingsfrist: Først til mølla

 Påmelding her: springerinne@springerinne.com

KOR MANGE

Maksimalt 6 deltakarar. Minimum 4 deltakarar. 

KVAR

Ved hovedinngangen til Frognerparken. Vi startar oppvarminga herifrå.

EKSTRA

Utanom sjølve kurset får alle tilsendt filmsnuttar av seg sjølve med individuelle tips for vidare progresjon. Dette brukar eg eit par dagar på gå gjennom då eg ynskjer å gje alle godt gjennomtenkte råd. Eg filmar med Ipad noko som fungerte veldig bra sist. Eg lovar dåkke at det er enklare å forstå kva ein skal jobbe med når ein ser seg sjølv på film. I tillegg får dåkke "litt til":):)

REFERANSE

Klikkar du deg inn på denne bloggen ( Løpemammen) får du innsyn i korleis ein av deltakarane opplevde dei to dagane.

HÅPAR DÅKKE KJEM!!



I går sykla eg foresten til Oslo sentrum på jobb for første gang( frå Ski). Vart ein fin tur på 3 mil, men med mykje trafikk. I ettermiddag ventar vegen heim, og må faktisk sei at eg gler meg. Har så masse krutt i beina for tida, så eg trur kanskje eg må sykle Birken i år. Hadde vore moro å kome under 4 timar...Mmm,nei det sa eg ikkje høgt. hihi.:)

Ynskjer dåkke ein fin fredag og nyt helga:)

Springerinneklem

Er der nokon "der ute "som har lyst på løpekurs i nærleiken av der du bur? Eg er isåfall open for forslag. Sjølv tenkjer eg på desse stadane:

Asker, Oslo, Drøbak, Ski, Askim og Ås.





KORT OM LØPEKURSET

1)NÅR:To kveldar i veka eller ei helg.

2) VARIGHET 1.30 time: I veka frå 1800-1930. Helg: 11.00-12.30 ( er fleksibel her)

3) KURSET ER FOR DEG:

  Som vil forbedre teknikken

  Som treng eit spark bak til å komme igang

 Som vil forebygge skadar ved " optimal" løpeteknikk

 Som vil delta i løp

 Som ynskjer å få ein innsikt i din eigen løpestil gjennom filming og få den tilsendt i etterkant.

 Som vil ha tips til vidare trening

Som simpelthen er glad i å springe.





SKUMMELT?

Overhode ikkje. Dette krev ingen kondis. Kun at du møter opp med eit smil, nysgjerrighet og ynskje om å mestre løpinga ennå litt betre uansett om det er til ditt eige velvære, og/ eller mot eit konkurransemål.

Gje meg eit pip om du / dåkke er interessert og isåfall kvar kurset kan holdast. Må ha flatt terreng + litt småbakkar, grus eller anna skånsomt underlag.

Håpar på tilbakemelding her: springerinne@springerinne.com eller kriroset@gmail.com

p.s Sjølv om dette er Springerinnes løpekurs betyr det ikkje at du som mann ikkje får delta. Du er like mykje velkommen.



Ser eg deg snart då?

 Gårsdagens "krig i skogen"

No er det arbeidsdag att og eg skal for fyrste gong ta sykkelen fatt til Oslo.

Springerinneklem

Takk for alle tilbakemeldingane på facebook etter innlegget i går( lov å kommentere her også):) Det varma veldig! Eg føler eigentleg ikkje at eg legg hovudet på ein hoggestabbe ved å være ærleg og usminka, for eg veit at det er så mange fleire av oss som bær på tunge bører, men som ikkje klarar å snakke om det. Eg har prøvd å halde alt inni meg over fleire år, men først når eg no lever eit godt liv med meg sjølv kan eg stå for alt eg skriv og vite at det ikkje vil skade meg i framtida. Og viss så, har eg uansett hjelpt nokre der ute, og det er verdi nok i seg sjølv.

I dag starta foresten dagen veldig bra, for då eg kom på Narvesen i Ski fann eg ikkje Birken. Det var jammen ta meg utseld. Det diggar eg, og gjett om det gav meg motivasjon til å skrive dei siste sakene før bladet no går i trykk. I går kveld sat eg nemleg oppe til over midnatt med korrektur, og var på godt norsk drittlei.Det blei derimot fort gløymt i dag tidlegJ

Kjøpte også Shape Up og fann dei siste 7 treningsvekene mot Birkebeinerløpet. Måtte sjølvsagt vise mine kollegavenninner dette og fekk desksjefen Tore til å forevige Heidi si nysgjerrigheit. hihiJJ

Heidi lurar på om ho er litt for seint ute til å nå Birken.

Linselusa

Sniktitt på neste cover ( ikkje så brutale fargar i verkelegheita:)

Ynskjer dåkke ein fin tysdag vidare.



Springerinneklem

Då legen begynte å spørje om kvifor eg måtte ha ny resept var unnskyldninga klar, men til slutt torte eg ikkje gå dit meir. Eg kjende meg på kanten til å bli gjennomskua. Då var det heller betre å stikke innom nokre privatlegar i byn. Dei visste ikkje kven eg var, og heller ikkje kor mange gonger eg hadde fått den same resepten i handa siste månadane. Han eine eg kom til såg ikkje på meg ein gong, det einaste som kom ut av munnen var nokre tyrkiske gloser og så låg lappen til fleire tablettar handa mi.



Det kosta flesk for ein time med privatlegen. 1000 kroner for ein kort prat på 10 minutt og utskriving av resept. Nokre gonger fekk eg 1 pakke med 30 stykk, andre gonger ein pakke med "berre" 10 og andre igjen med 100. Då var eg i lykkerus og gledde meg berre til å få dei i meg i fred og ro. Få slappe av nokre timar, slumre, gløyme, ikkje tenke og la tida gå. Eg var så inderleg sliten i hovudet, men desse små kvite sovetablettane fekk meg roleg - ei stund.



Det er vanvittig å tenkje tilbake på korleis eg dreiv frå lege til lege det halve året eg blei avhengig av sovetablettar. Hjernen var så inderleg sliten, eg hadde strevd med søvnen altfor lenge og var desperat etter å få kvile. Det eg derimot ikkje trudde var at dette hjelpemiddelet som legen første gong gav meg utan å være redd for misbruk skulle forandre meg så totalt. Mor mi, og andre som kom på besøk merka at eg ikkje var meg sjølv. Augene var fjerne, det virka som eg ikkje følgde med på noko av det dei sa, eg kunne sovne sittande og begynne å bable, eg gjekk ennå meir ned i vekt, eg var deppa, og hadde ikkje noko gnist eller humør. Personlegheita forsvann i pillerusen.

Heldigvis kom eg til "dama mi" på det mest kritiske tidspunktet, og der fekk eg vite kvifor eg hadde latt meg friste. Spiseforstryrrelsen heldt på å drepe Kristin både utvendig og innvendig, og den vesle roen eg fekk frå tablettane heldt meg "gåande". Det hadde det derimot ikkje gjort mykje lenger etter det halve året.

Difor eit varsku til dåkke som døyver eller tenkjer på å døyve ei anna smerte med pillar. Vær så snill og ikkje begynn på den leia,for det er så lett å bli avhengig. Er du allereie på kjøret må du kaste alt du har i skuffer og skap og bestemme deg for at du skal leve og ikkje dø sakte. Ja, det er sjukt låkt å gå gjennom absistensane, men heller det enn å ende ein heilt anna plass.

Det er det IKKJE verd.



Stor Springerinneklem





 Den svoltne magen drog meg rett til mjølet og bakepulveret. Her måtte scones fiksast i full fart. Så kjapt, så enkelt og så godt!



 3 dl hvetemel

 2 dl fint rug

 Ein neve Solsikkefrø

 Dæsj med olje 

3 ts bakepulver

 Halv boks cottage chees

 Vatn eller melk

 1ts salt



Gjer slik:

At det tørre eltast lett med det våte. Legg deiga på eit bakepapir. Klapp den litt flat, skjær opp "kakestykker" og inn i ovnen på 250 grader i ca 15 minutt.'Ingen heving = rask frukost:)



Ellers har eg fått æren av å være "PT"  i ettermiddag. Ein kollega ynskte seg tips til styrkeøvelsar,så då blei det slik. Var veldig kjekt, for eg har vore ein rotekopp på treningsstudio i mange år. Ingen plan, stort sett trena alt for sikkerhetsskuld osv. Heldigvis har dette endra seg, og faktisk var det kjempemoro å sette den "nye  kunnskapen"  i livet til ein lærevillig kollega.:)

Med det ynskjer eg dåkke ein fin kveld:)

Springerinneklem







Igår kveld bila eg til Fetsund. Med meg var PC en, mi eiga stemme og sommarfuglane. Turen enda på Fedrelandet, eit klubbhus med omtrent same utforminga som det eg var vane med frå oppveksten. 19.00 var booka og eg stod klar i god tid.

 Nervane gjorde seg gjeldande dess fleire som kom inn i rommet. Det var handballjenter i sin beste ungdomsalder, trenarar og foreldre. Det osa treningsglede, latter, og prat lang veg, men også nysgjerrige blikk på kven den ukjende skapningen der framme var?

 Kort fortalt gjekk foredraget veldig bra og eg sit att med mange inntrykk, noko eg trur jentene også gjorde andre vegen. Det heile enda iallfall i ein halvtime med spørsmål frå jentene sjølve og dei pårørande. Det var heilt tydeleg at dette er eit tema som det ikkje er enkelt å snakke høgt om i kvardagens stress, og press. Eit av spørsmåla blei eg først litt satt ut av, sjølv om det ikkje var første gong.

-  Hva tenker du Fotballfrue? Synes du hun ser sunn ut?

Eg stoppa opp og pusta før eg svarte:

"- Då eg var sjuk kutta eg ut enkelte bloggar, deriblant Fotballfrue sin. Alt eg kom over av såkalla pefekte og tynne kroppar slukte eg jo rått fordi hovudet var sjukt på dei tinga. Det kunne være samanlikning, nedrakking på meg sjølv, nye idear for å bli tynnare osv. Det måtte ryddast ut av kvardagen min når eg jobba meg tilbake til Kristin."

"-Idag derimot, når eg endeleg kan sei at eg er frisk er eg innimellom innom Fotballfrue sin blogg. Eg overser alt som har med tynn kropp å gjer fordi eg har ikkje det fokuset ovanfor meg sjølv lengre. Eg stolar fullt og heilt på at eg er god nok, og tek heller inspirasjon av enkelte kule sko og klede som ho har. Ingen er perfekte, ei heller Fotballfrue. Ho har sjølvsagt dårlige dagar som oss andre, så velg heller å sjå på den bloggen som noko anna enn det perfekte. Du er jo det perfekte i ditt liv, og ved å tru på det og stole på at det  verkeleg er sant vil du føle deg sterkare enn nokon gong. Ingen blir lykkelige av ligne andre. Du skal ligne på deg sjølv, og være stolt av det!"

 Med  dei orda ynskjer eg dåkke ein fin fredag, og ei super helg. Eg skal kose meg med god mat, trening, ein fest og avslapping:)

Springerinneklem

P.S

For dåkke som har lyst å lese ei sak som lokalavisa mi skreiv forleden er det berre å sende ein mail så skal eg sende pdf en ( kriroset@gmail.com) Fin,men sterk sak om ein opplevelse nyleg. Om 12 årig friidrettsgrutt som kom til meg på Ski ein kald januardag, sjuk av spiseforstyrrelse, blei innlagt med sonde, hadde det heilt fryktleg, men som blei friskmeld den dagen eg heldt foredrag heime i Nordfjord i begynnelsen av april. Heilt spesiell historie som eg forsatt får ein klump i magen av, men heldigvis ein god klump i dag.



Heisan!

Eit spørsmål som eg ofte får er kva ein skal gjere dersom ein ser at den ein er glad i endrar seg. At ein lukkar seg inne, takkar nei til å finne på noko, ser deppa ut, har missa energien med meir.
Skal ein ta det opp med vedkomande eller oversjå fordi ein ikkje vil trenge seg på? Det kan jo hende at det ikkje er noko spesielt. Alle har vel lov å være litt utafor ein gong i livet.

Tru det eller ei, så er det den same jenta,men med 2 års mellomrom. Over er er det tydeleg at noko er gale, samanlikna med bildet under....Kva ville du gjort? Oversett eller brydd deg?

Å stå på utsida av eit menneskeliv som tydelegvis ikkje har det godt er fryktleg vondt. Og er det noko som handlar om psyken vår er det ekstra vanskeleg å vite kva som rett og feil handling. Mange av oss veit altfor lite,ennå fleire er usikre på korleis ein skal framtre, og dei fleste av oss er redde for å tråkke innafor eit veldig privat område som i verste fall resulterar i sinne og agresjon.

 Eg kan ikkje anna enn å svare for meg sjølv, og hadde eg ana ugler i mosen ville eg ikkje mukka på å ta kontakt. Ikkje framfor alle andre, men på sidelinja. Jo eg er redd for å bli avvist, men det er betre enn å ikkje prøve. Omsorga blir garantert teken godt imot langt der inne.

 Det er i seg sjølv litt merkeleg å sette seg inni denne sida av sjukdomen då eg har lengre fartstid på motsett side, men det har likevel gjort meg meir kunnskapsrik og trygg på korleis eg vil handle ovanfor andre.

Å ende i denne senga er ikkje å anbefale. Det einaste eg huskar er at eg var sjeleglad for å få komme på sjukehus. Eg var så dårlig at eg trudde at siste timen var komen,og innerst inne ville eg jo ikkje dø.

1) Spør med ei forsiktig og varm stemme om det er noko som har skjedd i det siste, sidan du observerar at vedkomande er deppa og annleis. Pass på at det vert gjort på ein plass der det ikkje er andre i nærleiken. Det er trussel nok i seg sjølv.

2) Førebu deg på å få eit bastant svar om at alt er ok, men også på tårer og full utblåsning:

* Får du eit klarte nei og ein følelse av at dette ikkje skal snakkast om bør du la det ligge bittelitt. La vedkomande tenkje på orda dine og i beste fall tek ho tek kontakt med deg allereie etter ei kort stund for ein prat.

* Reagerer ho med tårer og fortel kva ho sit inne med, er det berre å sette seg til rette og lytte. La alt berre renne ut, og vis at du er der for ho. Still spørsmål og fortell at du vil hjelpe så godt du kan. 

3) Ikkje hev stemma sjølv kor frustrert du kan bli. Eg har opplevd å bli kjefta på, og kan trygt sei at det IKKJE hjalp. Det skremde meg og gjorde meg ekstremt såra. Føte eg meg ikkje som eit null frå før, gjorde eg iallfall det då.

4) Spørje den sjuke på kva ho ynskjer med livet, kva det er som begrensar ein til å leve normalt, kva er det som får ein til å endre levemåten sin, kva slags sjuke reglar ein må gjennom per dag osv..Sett det ned på papir saman.

5) Ta kontakt med mor, far, kjærast, trenar eller ein anna nær person for å  spørje om dei har registrert noko. Fortel om bekymringane dine.

7) Sjekk opp behandlingsalternativ, og vær open om dette med vedkomande.

Ein SKAL føle ansvar for menneske ein er glade i. Ja det kan hende at det kjennes mot sin hensikt ei god stund,men eg veit at dette bygger trygghet for den sjuke. Berre det å føle kor mykje dei nære vil ein vel er så mykje meir positivt enn ein trur.

Ynskjer alle ein fint torsdag. Eg skal halde foredrag ikveld, og grugler meg som vanleg.

Springerinneklem



Det første du tenkjer er truleg snø, ski, afterski, fjellklatring, topptur etc, men visste du at Chamonix er ein perfekt stad å legge sommarferien viss du ynskjer å sykle og springe? Sjølv har eg kun vore i Chamonix på sommaren og eg fall pladask første gongen for fleire år sidan. Kontrastane med snøkledde spisse fjelltoppar og den grøne dalen gjorde meg varm innvendig frå topp til tå. Hjerte fann seg til rette med eingong.



 Chamonix møter deg med mange fine stiar, grusvegar tilpassa løparen og terrengsyklisten. Du kan utnytte høgdemetrane ved hjelp av gondolane, leige gode terrengsyklar til ein ok peng, leike deg på stiane og nyte frisk luft og ikkje minst vakker utsikt enten opp på fjella eller ned frå fjella.

Eg diggar denne plassen. Ikkje berre naturen, men også det intime sentrumet. Pengane får lett bein å gå på i dei utallige sportsbutikkane, du kan nyte deileg mat på kveldinga, sitte å titte på folket ,glede deg til neste dag, sove godt i senga på hotell Le Morgane ( min favoritt) og kanskje legg du deg med sommarfuglar i magen. Det er jo ikkje uvanleg å reise hit for å bestige Mont Blanc.

For meir informasjon om turar sjekk her.

 

Her kan du leige deg terrengsykkel:)

Byen si kirke. Sikkert ikkje dum å gifte seg i den:) Iallfall ikkje for den som elskar fjell og natur.

Elskar spekeskinke:):)

.



Aiguille du Midi: 3842 moh.

Frå sentrum og opp mot Mt. Blanc

Vakrare kan det ikkje bli.



Med Aiguille du Midi i bakgrunnen.

På veg til Zermatt.

Matterhorn i bakgrunnen.

Frå gondolen og ned til Chamonix sentrum.

Kanskje ikkje vanskeleg å forstå at eg anbefalar å ta turen i sommar på det varmaste. Skulle gjerne reist dit igjen om ikkje lenge. Trur eg må sjekke bilettprisen til Geneve med eingong...

Ha ein fin onsdag vidare:)

Springerinneklem

Vel, over til innlegget. Ynskjer å gje dåkke som er ferske løparar nokre tips til ein vellykka løpeform.

Tålmodighet

Ikkje start for brått. Bygg deg opp gradvis ved å springe få kilometer og seinare enn du hadde tenkt deg.

Planlegg

Ein halvtime tre gongar kan være nok i starten. Det er kontinuiteten som er viktig, og når du har klart å få dei tre øktene i veka som fast rutine blir det lettare å auke lengda etterkvart.



 UNDERLAGET

Du gjer det lurt i å legge løpeturen på grus, sti / skogsveg. Det dempar belastninga og du førebygg skadar. I tillegg er det så mykje meir fredeleg enn asfaltslitinga.



 Løpesko

Skaff deg det viktigaste; nemleg løpesko. Har du råd kjøper du to par. Beina får det betre ved å variere skobruken. Er du ein spirrevipp må du passe på at skoa ikkje er for tunge, og omvendt for å sikre seg sko med god demping.



 Løpesterk

 Det kan dukke opp skadar viss kondisen din overstig løpestyrken. Spring difor i terrenget fra begynnelsen av. Der får du naturleg styrketrening som er retta spesifikt mot løpinga. Drills er også svært nyttig. Det er øvelsar som gjer deg både sterkare og spenstigare og som du kan gjere under eller etter løpetøkta.. Legg gjerne inn styrketrening for leggane, lår,mage og rygg på studio.

 Ikkje spring med smerte

 Vær førebudd på at dei første øktene kan gje treningsverk. Det er heilt naturlig og vil snart gå over. Du skal derimot ta akutt smerte alvorlig. Dei første kroppsdelane som brukar å protestere er beinhinna og kne. Då må du legge løpinga til sides nokre dagar. Tren gjerne noko anna som ikkje belastar "løpeføttene".



Et maten din

 Få deg litt næring rett etter treningen. Det kan være  banan, sportsbar etc, eller en restitusjonsdrikk.  Ikkje gå for lenge mellom måltida. Det set ned forbrenninga og du vil føle deg slapp. Lite mat= lite krutt!

 Moro! 

Treninga skal til sjuande og sist være moro. Kjøp nokre freshe treningskle, meld deg på eit uformelt løp, legg treninga på nye stiar og tren med ein kamerat eller 4.

Håpar dette var nokre tips å ta med seg før neste trening:)

Springerinneklem

Denne tapasen blei lagd ein laurdagskveld her.

Saltkokte poteter, mangosaus, heimelaga kjøttbollar, choritzopølser, mozarellasalat,og  dadlar surra i serranoskinke og fylt med kremost.

Er ikke så flink til å variere,men det kan eg kanskje bli med nokre gode tapastips frå dåkke? Eg tek imot med stor glede.



Kjøttbollar før steiking: Karbonadedeig, persille, cottage cheese, rødløk, chili, fersk ingefær,paprikapulver, spisskummin, salt og pepper, 1 egg og litt maizenna viss det trengs. Det er også godt med hakka valnotter i:) Då får tenna litt å "arbeide "med.

No står verandadøra open og den deilige friske lufta strøymer inn i sofaen. Det er så godt å kjenne på smaken av vår. Det er ein høydare det og betre skal det bli. Eg elskar denne tida og det som ventar:)



Stor Springerinneklem

Det siste halve året har vore godt og vondt på mange måtar,men eg har også lært meg å stå på eigne bein, både økomisk, bygge nettverk, utan ein einaste familimedlem i nærleiken ( godt det finnast Widerøe og bilvegar) og eg er i gang med å forme ein draum i Springerinne. Kjenner meg heldig som har hatt støtte av dåkke dei siste 2 1/2 bloggåra. Det har verkeleg betydd mykje.

Sjå meir her



Tusen takk:)