Men frå no av vil det ikkje bli oppdateringar på denne bloggen. Lillesorte er nemlig på flyttefot! Eg har fått eige domene, og bloggen min vil heretter bli oppdatert på www.lillesorte.net. No i byrjinga vil det kanskje bli litt rot og ommøblering (slik det gjerne er rett etter ein flyttesjau), men eg håper og trur at flyttinga etterkvart vil gjere Lillesorte til ein betre blogg.

Eg håper dokke alle blir med på flyttelasset!

Vi speida etter delfinen ei god stund, utan at vi kunne sjå noko til den. Plutselig ropte Trygve at delfinen var ved kajakken hans! Eg trudde først at han tulla, men der var den altså, heilt inntil båten. 

Det er nærmast umulig å ta bilete av ein delfin, med mitt aldrande digitalkamera. Når kameraet endelig får tatt biletet, er delfinen vekk, og alt som er att, er ringane i vatnet. Eg valde difor å filme i staden. Kvaliteten er så som så, men her er filmen:

Yes! Ein båt! 

Trygve syns det var skikkelig kult å padle på hekkbølgene til dei få båtane som passerte. 

Å padle tett inntil land er super teknikktrening...., og veldig gøy!

Pausa tok vi på Veøya.

Trygve er ikkje redd for å trene! På slutten av turen hadde han ei god økt.... 

.....med hopp frå kajakken

.....og klatring oppi igjen :-)

Dette var første overnattingsturen vi har vore med på i klubbregi, men det blir ikkje den siste! Til tross for vekslande vêrtilhøve har vi kosa oss veldig. Det treng ikkje vere godvêr når ein er kledd for å tåle vatn, og det er vi sjølvsagt når vi padler kajakk. 

Med på turen var gemalen og eg med våre tre barn. I tillegg var Eldar, Jan, Elin og Hege med.

Då vi endelig var klare, ringde vi dei og avtalte kvar vi kunne møtast. Dei hadde alt padla ei god stund, og var klare for pause. Vi padla derfor bort til ein holme og tok lunsjpausa med ein gong. Trygve syns dette var ein god plan. Han syns absolutt at pausene er eit høgdepunkt under turen. 

Godt med kjeks...

Kaffi på kok...

Baristakunst i sjøkanten. Trygve er ivrig lærling. 

I kveld fekk vi også testa den nye kajakken vi nylig kjøpte til Trygve. Dette har eg gledd meg til! Kajakken ser veldig flott ut, og det var spennande om den også innfridde på vatnet. Og det gjorde den! Den glir fantastisk i vatnet, og er veldig retningsstabil for sin lengde på berre 370 cm. Med skegget nede går den rett som ei snor. I tillegg responderer den fantastisk på kanting, og er fin og stødig med ganske flat V-botn. Dessuten er størrelsen perfekt!

 Åra som fulgte med blei også ein positiv opplevelse. Det er ei grønnlandsåre med smale blad. Blada er flate på eine sida, og har ein "rygg" på andre sida. Åra er litt boga, slik at blada bøyer litt framover mot baugen. Den var veldig god å padle med, og er lett og fin for ein guttfante på knapt åtte år. 

Glad gut i ny, flott skute!

Vi hadde nokre kjekke timar med både bading, padling og grilling.

Jenni prøver Cowboy-entring :-)

Jonas fekk raskt taket på padlinga og padla det meste av kvelden. Først i Scouten, deretter i nyebåten til Trygve og til slutt i greenlanden min. 

Gemalen ville også prøve det nye vidunderet....

....og mor sjøl kunne ikkje vere dårligare :-)

Gode kajakkar til barn veks ikkje på tre, så vi har brukt mange timer på nettet på leit etter den rette. For ca. ei veke sidan kom eg over ei annonse på finn, som fanga interessa mi!

Kajakken er designa og produsert i Nederland, men det var ikkje mulig å finne informasjon om den på internett. Etter å ha hatt kontakt med selger på mail og telefon, og fått litt fleire bilete, bestemte vi oss for at vi ville ta sjansen på å kjøpe den. Det har vore nokre spennande dager fram til vi kunne hente kajakken på Ørstaterminalen i dag. 

Det var litt julekveld i Ørstaterminalen, når vi pakka ut nyebåten.

Stolt reder i ny båt! Det var veldig kjekt å pakke ut og sjå at båten såg like fin ut som vi håpte på :-)  No er vi spent på korleis den er på sjøen. Dette blir spennande!

Det regna ganske tett innimellom, men det såg ikkje ut til å leggje nokon dempar på stemninga.

Gøy å padle seg fast i tangen. Kjem vi oss lause igjen, skal tru?

Pause måtte vi også ha.

Trygve trenar svingteknikk. Han begynner å bli ganske flink!  :-)

Sjølv om Straumen ikkje er store området, klarte vi å vere på tur i nesten 4 timar. Vi padla også ein tur under brua, bortover mot Flusund. 

Eit naust som nok har sett sine beste dager....

Tauelinene kom godt med i dag også, men ungane blir stadig flinkare til å padle. I morgon skal vi hente ny kajakk til Trygve. Den blir spennande å få prøve :-)

Elias var raskt på vatnet, og fann seg straks tilrette i kajakken. Ikkje lenge etter var også Daniel på plass.

Straumen er ein veldig grei plass å prøve seg i kajakk for første gong. Der er skjerma for ver og vind, og ein er aldri langt frå land. 

Trygve har vore med ein del gonger no, og har etterkvart forstått at vi har litt sansen for å padle på "uframkomelege" stadar. Vi hadde egentlig ikkje tenkt oss gjennom denne vegen, men når Trygve annonserte at der var eit hol i gjerdet, måtte sjølvsagt Eldar teste om det gjekk an å kome gjennom. 

Trygve padla like etter i fin "limbo-stil".

Pause måtte vi også ha, og vi kosa oss med mykje god niste. 

På ein av holmane i Straumen ligg eit gamalt falleferdig hus. Det ser nesten ut som eit spøkelseshus. 

Trygve og Elias er ikkje spor redd for spøkelser, så dei gjekk i land for å undersøkje litt. 

Når dei to gutane skulle ombord i kajakkane igjen, tok Elias sin kajakk overbalanse  så han datt i sjøen. Det tok han med knusande ro. Trygve tok jobben med å tøme kajakken mens Elias fekk av seg litt våte klede. 

Etter at Elias var komen i kajakken igjen, la vi kursen tilbake til utgangspunktet. Dei tre gutane fekk litt drahjelp frå kvar si slepeline. Trass i våte klede og litt trøtte armer, var det ingen sure miner. Det er nok ikkje siste gongen desse blir med på kajakktur.   

Veret var grått og det striregna, men likevel møtte heile 12 medlemar, klare til tur. Både Yr og Storm hadde gitt oss løfte om lettare ver utover dagen, så vi la avgårde med godt mot, og mykje god niste under lukene. 

Det var flo sjø i starten av turen, og det gjorde det "padlbart" på stadar som ofte ligg tørrt. I dette sundet kunne vi sjå tang og strandnellik side om side, under vatn! 

Trygve klarte å gå rundt med kajakken sin i dag igjen, så Eldar og eg måtte til med redning. Eg har ikkje fått montert dekkslinene på kajakken hans enda, og det må eg snart få gjort viss dette skal bli ein vane. 

Sidan det var flo og det dermed gjekk an å padle inn i laguna i dag, tok vi pausa der. 

I dag blei Bryndis også med på padletur. Det er lenge sidan sist, men ho hadde god kontroll på kajakken. Mot slutten var ho likevel ganske sliten, og då var det greitt å få litt slepehjelp av ein komane aktivitetsleiar. 

Då forsøket endte med velt, framkalla det spontan applaus frå kursdeltakarane.

"Kiss the bow" har eg aldri prøvd før, så etterpå var det sjølvsagt min tur. Med ein lavvolums grønnlandskajakk vart det eit skikkelig vått kyss! Turen fram til baugen gjekk fint, og turen tilbake til cockpit likeså. Å kome seg nedi cocpiten igjen derimot, endte med velt. I staden for å gå ut av båten, re-entra eg og prøvde å rulle. Første forsøket gjekk ikkje heilt, og eg for under igjen. Mens eg la åra på plass for eit nytt forsøk, såg eg capsen min på veg mot botnen. Eg sleppte raskt åra, og klarte å nå den før den forsvann. Eg var ganske fornøgd då andre rulla fungerte, og eg kunne kome opp igjen med capsen på.

Kursdeltakarane tok også utfordringa. Det resulterte i ein del bading, og medfølgande øving på egenredning og kameratredning. 

Vi segla ein trerøring som Høgskulen i Volda eig, og fikk 4 fantastiske dager, trass i vekslande verforhold og mykje motvind. 

 

Til slutt hadde alle i klassa (vi er berre 4...) hatt seg ein prøvetur. Sjølv om det var nære på eit par gonger, kom alle seg tørrskodde i land, og syns dette var ei artig erfaring. 

 

Are, Jan, Tor Inge, Eldar og eg la ut frå småbåthavna ved Straumane, og padla langs stranda forbi Kleven Verft.

Ei sjøbud vi berre måtte padle under.

På Sjutøya tok vi pause, med grilling og kaffi på primus. Mens vi satt der, såg vi eit par andre kajakker ute på sjøen. Det var Nancy og Erling som var på tur, og dei kom innom for ein prat. 

Vi padla ca. 10 km. i dag.

No er kjølen forsterka med kjølstripe av glasfiber og vinylester.

I Eiksund låg ikkje skodda like tjukk, men skydekket var lavt. Heldigvis var det helt vindstillt, og ganske fin temperatur. Det var ei trollsk stemning der vi padla utover langs stranda mot Selvågane. 

Sjøen var speilblank! Området frå Eiksund til Selvåg er idyllisk med mange små holmer, viker og sund. Vi padla innom dei fleste, og tok oss god tid til å utforske området. 

Frå Selvågane til Aursnespynten er det mykje glatte og bratte berg. Her er det ikkje mange plassane ein kan gå i land. Litt etter fyret fann vi ei vik, og der gjekk vi i land og tok ei lita matpause. 

Trass i at vi tok oss god tid og var innom dei fleste kriker og kroker, var vi framme ved Kjellsund alt i 15-tida. Vi drog kajakkane opp og  gjekk i land på den vesle holmen mellom Hestholmen og Bakarholmen. Der blei vi merksame på ein sau som hadde gått seg fast på ei berghylle på Bakarholmen, og etter litt såg vi at ho også hadde eit lite lam med seg. Sauen breka og breka, klatra litt rundt, men fann ingen veg oppatt frå hylla. Vi syns det var for tidleg å slå leir for natta, så vi bestemte oss for å padle til Kvitøya, der det også er ein flott plass å overnatte. Då vi avslutta pausa og drog vidare, sto sauen og lammet framleis på hylla. 

Vi kunne høyrde sauen breke lenge etter at vi hadde padla derifrå. Eg syns det var litt trasig at eg ikkje kunne klatre opp og hjelpe dei, men med crocs som einaste fottøy følte eg meg ikkje i stand til å gjennomføre ein "alpin" redningsaksjon. Borte ved småbåthavna i Kjellsund traff vi ein mann som ville prøve å få kontakt med eigaren, så då padla vi vidare med litt lettare hjerte.

I 17-tida var i framme ved Kvitøya. Kajakkane blei dregne godt opp på land, og vi leita fram alt utstyret vi hadde pakka i skotta. 

Snart var leiren klar for natta, og gjengen kunne kose seg med taco og kanelsnurrer laga på primus. 

Seinare såg vi fleire padlarar på tur. Inge, Nancy og Erling har nærast gjort det til ein tradisjon og padle i pinsehelga, og også dei hadde sett seg ut Kvitøya som mål for kvelden. Litt seinare kom også Hallstein ut til oss. Dei slo opp lavvoen sin litt lenger inne på øya, men kom ned til oss for å tenne bål i grua som er tillaga der. Dei kunne fortelje at jungeltelegrafen hadde gått, og at dei bergfaste sauene var Hallstein sine. Inge og Erling hadde teke saka, og klatra opp for å guide dei to ut av knipa. Studentane var trøytte og slitne etter ein dag med mykje padling og frisk sjøluft, og fann soveposane klokka 21. Underteikna fann fram snyltekoppen, og heldt dei andre med lag rundt bålet til midnatt.

Ruta vår for laurdagen. Ca. 19 km. til saman. 

Trass i ei regnfull natt var det ein opplagt gjeng som søndags morgen gjorde seg klare for neste etappe. Sidan vi hadde padla lenger enn planlagt dagen før, bestemte vi oss for å legge turen utom Herøy Gard før vi til slutt skulle padle til Ulsteinvik. Den lille avstikkaren viste seg å ta langt lenger tid, og koste meir krefter enn vi var førebudd på. Vi padla store deler av distansen i ganske kraftig motvind, og då vi var framme nærma klokka seg halv to. 

Ved Herøy Gard traff vi Eldar, Elin og Liv som også var ute å padla. Dei slo seg saman med oss, og vi tok pause i lag ved spelplassen yst på Herøya.

Etter pausa padla eg og studentane vidare rundt Herøya for å kome inn igjen til Herøy Gard. Her fekk dei ferske padlarane smake litt på havdønningane, noko dei takla på ein utmerket måte! Dei virka trygge i kajakken, og kunne smilande fortelje at dette syns dei var moro!

Planen var å padle til Ulsteinvik, men den lange turen i motvind gjorde at vi bestemte oss for å justere planen litt. Jon Oli kom difor med bilen og hengaren til Herøy Gard, og vi avslutta turen der.

Ruta vår på søndagen blei på ca. 10 km. 

"Elevane" mine er fire studenter frå Høgskulen i Volda som gjerne ville ha eit lite "kurs" i kajakkpadling. Vi møttes ved stranda i Eiksund, der tre av dei blei utstyrte med lånte tørrdrakter. Den fjerde hadde våtdrakt. 

Padlinga var litt nølande og vinglette til å begynne med, men i løpet av dagen hadde dei fire deltakarane fått ganske godt tak på teknikken. 

Anja padler 8-tal med sveipetak og kanting. 

Egenredning med cowboyteknikk var ingen sak for desse jentene. 

Kameratredning sto også på programmet. 

Etter ei god økt med redningsøving gjekk vi i land for å spise lunsj. I det strålande veret var det godt å få vrengt av seg tørrdrakta og ta ei pause i sola.

Etter pausa padla vi vidare utover langs Eika. Sjøen heldt på å fløyme inn i lagunene igjen etter fjøre sjø, og vi leika oss litt i tidavansstraumen. 

I dei smale sunda danna det seg nesten ei elv, når tidevatnet strøymde inn. 

På returen til Eiksund, var det litt meir vind og bølger enn tidlegare på dagen. Eg var litt spent på korleis studentane takla det, men dei hadde god kontroll. Anja spurte faktisk om det var greitt om ho tok ein velt, for å prøve egenredning under desse forholda også. Det fekk ho sjølvsagt lov til, og ho kom seg raskt og greitt ombord igjen ved hjelp av cowboyredninga. 

Klokka 16.00 var vi tilbake på stranda i Eiksund, og fekk lasta båtane på hengaren. I morgon skal vi padle frå Eiksund til Ulsteinvik, med innlagt overnatting.  

Vi la ut frå småbåthavna, og kryssa over sundet ved brua. Borte ved Eika, snirkla vi oss i kjent stil, inn i alle kriker og kroker. 

Litt teknikktrening blei det sjølvsagt også.

Ved ei lagune, drog vi kajakkane på land og tok matpause. På fjøre sjø er det berre ei lita passasje som er åpen inn til denne laguna. Det danna seg faktisk ein bitte liten tidevatnstraum i denne passasjen mens vi hadde pause, så vi leika oss litt i denne før vi padla vidare. 

Planen var å padle tilbake til Eiksund same vegen som vi kom, men det bles litt opp og vi fekk vinden og bølgene inn frå sida. Vi valgte difor å padle rett mot vinden, og krysse over til Selvågane. På den sida var det mindre vind og bølger.

I dag padla eg ein Arrow Play, som Yst Ute har som demobåt. Denne var fin å padle, og reagerte godt på kanting. Når vi padla mot vinden hadde eg Trygve på slep, og Eldar kopla seg på frammom meg for å hjelpe med slepet. Arrowen viste seg å gå svært lett i motvind, så det var ikkje ofte lina mellom Eldar og meg var stram. Likevel er det ein båt som nok er i største laget for meg. Eg ser fram til at Arrow kjem med ein mindre modell. Den blir spennande å prøve.  

Debutanten såg ut til å finne seg vel til rette i kajakken, og har neppe padla for siste gong!