Fredag hadde vi norsk aften med ei som heiter Hanne. Jovisst var der andre enn nordmenn, men med 5 kg norsk godteri, og Døden på Oslo S på TVen vil eg nesten kalle den heilnorsk.

I helga hadde vi jentedag. Vi kjøpte eindagspass til New Zealand Fashion Week på laurdag, og fikk med oss forskjellge moteshow. Herlig. På kvelden lagde vi tapas. Kjempefin dag.

Mandag og tysdag var eg på kino. Beauty and the Beast, og Inception (igjen),  begge to på IMAX. Som er ein heilt rå kinoopplevelse.

Tysdag og onsdag fikk vi nyte sola. Folk her vil nok kalle det vår, men det er virkelig sommar. I følge norsk standard. Og då er det einaste ein kan gjer å springe rett til parken og få litt raudfarge i ansiktet! Lese pensum kan ein også gjere, med litt innsatsvilje.

No er det fredag, og det regnar igjen. Jaja!

Over og ut!

Fredag 3.september reiste vi til Sydney. Seks nordmenn; Silje, Matias, Tom Carlos, Andreas, Karina og eg. Ja vi nordmenn flokkar oss saman også på andre sida av jorda. Ikkje så mykje var planlagt, utanom at vi skulle reise nordover mot Brisbane med buss, og ta fly frå Gold Coast to veker seinare.

Dag 1 - fredag

Vi kjem til Sydney tidligtidlig om morgonen. Folk vil sove, men Silje og eg syns det er bortkasta tid. Så vi tar oss ei ruslerunde i sentrum. Når resten av folket vaknar til liv er det nesten blitt kveld, i alle fall etter ein kaffikopp. Vi ruslar litt til, til vi plutselig finn operahuset. Stilig!

Dag 2 laurdag

Vi merkar at trasking tar for lang tid når ein vil sjå ein stor by på kort tid. Så vi kastar oss på ein turistbuss. Å sitte på taket er kanskje ikkje maks suksess på ein regnfull dag. Men vi får iallefall sett Sydney.

Etter vi hadde kjørt forbi akvariet kom vi på at vi ville på akvariet. Så Matias, Tom, Andreas og eg tar ei runde til, medan Silje og Karina brukar dagen på shopping.

Etter ein suksessfull dag på akvariet møter vi dei andre og gjer oss klar for kvelden. Nokon andre vi kjenner frå NZ er også i byen, så vi slår oss saman for å oppleve Sydneys natteliv.

Dag 3 - søndag

Check out time. Vi må opp tidlig for å sjekke ut. Og når vi først er oppe kan vi like godt utnytte dagen før vi skal reise om kvelden. Vi hoppar på turistbussen igjen, denne gang til den kjente Bondi beach. Sol og fint denne dagen, men vi nyte likevel ei nesten folketom strand. Dei som har sett Bondi Rescue Team på NRK ville nok ikkje kjent igjen denne stranda utan tjukt med folk.

Det blir kveld, og vi finner bussen til Newcastle, vårt neste stopp. Vel framme spør vi bussjåføren etter nærmaste hostell, og beinar dit.

Dag 4 - måndag

Vi voknar opp til sol og varme i Newcastle. Eit steinkast frå hostellet ligg stranda, og dit skal vi. Veldig varmt er det ikkje sjølv om sola skin, men vi i våre bleike vinterkroppar prøvar å utnytte det vi har. Dei lokale i boblejakker syns nok vi er tullingar.

På kvelden lagar vi mat og spelar poker med dei som jobbar på hotellet. Etterpå prøvar vi å finne ein bar, noko som viser seg å vere vanskelig. Newcastle er heilt folketomt. Dei få bilane som kjører forbi tutar, som om vi var dei første kvite i Afrika. Vi tenker vi kan spør nokon om vegen til ein bar, men dei få vi møter blir vettskremte av at vi snakkar med dei, og peikar i forskjellige retningar. Etter å ha gått vel og lenge på kryss og tvers er vi eigentlig trøtte nok til å legge oss. Så vi gjorde det.

Dag 5 - tysdag

Etter ein rask frukost tek vi bussen til Port Macquarie. Vi hadde ein veldig bra plan, nemlig å komme dit på formiddagen, sette tinga våre ein plass, nyte Port Macquarie om dagen, og ta kveldsbussen til Byron. Slik kunne vi spare pengar for ei natt på hostell. Men alt gjekk ikkje heilt etter planen

For det første var der ingen plass å oppbevare bagasje, ingen skap eller slikt på busstasjonen. For det andre var ikkje veret så fint som vi hadde håpt på. Det regna heldigvis ikkje, men overskya og vind. Og Port Macquarie var ikkje så spennande som vi hadde håpt på. Så vi brukte eigentleg dagen på å sitte på ein benk, og ta turar tre om gongen. Om kvelden fann vi oss ein plass å ete der vi tenkte vi kunne sitte til seint. Men der stengte dei ni, og bussen vår gjekk kl eit. På neste bar vi fann, ein fotballpub, fikk vi sitte til elleve. Etter det var alt stengt i Port Maquarie. Så etter litt kald venting i eit busskur sov vi godt på bussen dei seks timane til Byron Bay.

Andreas ville helst ikkje vere på bildet, men rakk heller ikkje å springe vekk :p Legg også merke til bagen min (den raude). Då eg skulle sjekke inn i Auckland rakna saumen og det blei eit stort hål. Etter kvart blei det til to store hål. Så eg måtte teipe bagen min kvar gong vi skulle reise til ein ny stad. Leit!

Dag 6 - onsdag

Vi vaknar opp i Byron Bay. Folk er trøtte og sovnar med ein gong vi har kjem inn på rommet vårt. Eg er faktisk ikkje så trøtt. Dei som kjenner meg veit at eg søv som ein stein på alt som heiter offentlig transport. Så eg går på stranda. Der sovnar eg etter å ha lest ei stund, i genser og heile pakka. Vaknar eit par timar seinare, og til tross for eit voldsomt skylag har eg det solbrilleskille i ansiktet. Bra start. Men eg er i alle fall den einaste som har fått farge!

Rolig dag resten også, ruslar i byen, og prøvar utelivet om kvelden.

Dag 7 - 10, torsdag - søndag

Vi blir nokre dagar i Byron, Byron er ein bra plass. Akkurat passe stor, kort veg å gå til alt, men samtidig ikkje folketomt slik som dei to plassane vi stoppa først. Vi brukte dagane det var sol til å nyte den, og dei dagane det ikkje var det rusla vi i sentrum og satt på cafè. Vi blei kjent med mange av dei som budde på hostellet, kunne sikkert vore der i fleire dagar også.

Dag 10 - 12, søndag - tysdag

Vi reiser til Gold Coast! Etter ein kort busstur nordover kjem vi til Gold Coast, eller Surfers Paradise. Vi har allereie booka hotell etter å ha lært i Byron at det kan vere lurt å gjere på førehand. Det er sol og fint, så vi kastar tinga inn på rommet og finn stranda.

Gold Coast er ein ganske stor by. Men veldig forskjellig frå Sydney. I Gold Coast er ein enten turist, eller rik. Strandlinja er kjempelang, med store bygg langs heile.

Dessverre hadde vi ikkje finever heile tida, men vi fikk nyte strandlivet litt. Det blei også litt byvandring, og vi blei kjent med mange av dei på hostellet.

Dag 13 - onsdag

Dyrehagetur! Vi står opp (relativt) tidlig for å leige bil. Uten å eigentleg vite kor vi skulle, begynte vi å kjøre. Etter litt kjøring fram og tilbake, og litt spørjing om hjelp, kom vi oss ut av byen og var på veg. På veg til Steve Irwin Zoo, eller Australia Zoo. Etter ein snarveg, som ingen trudde skulle vere ein snarveg utanom Matias, kom vi fram. Og dyrehagen levde opp til forventningane. Her fikk vi hoppe rundt med kenguruar og kose med koalabjørnar. Og sjå løver og tigrar og griseungar.

Dag 14 - torsdag

Siste heile dag i Australia prøvde vi så hardt vi kunne å få litt farge, men skyene og vinden jaga oss vekk frå stranda. Om kvelden gjekk vi på Hard Rock Cafè og åt den siste middag i Australia. Etter å ha laga middag på hostellet ei stund følte vi det var på tide å verkelig bruke litt pengar. Og det klarte vi!

Dag 15 - fredag

Heimreise :(

Waitomo

Første stopp var Waitomo. Der hadde vi reservert grottetur. Og ikkje berre ein gåtur i grottene, neida, vi skulle sitte i baderingar i elva inni grottene. På med våtdrakt - det måtte til, vatnet inni grottene var iskaldt, naturlig nok. Haudelykter hadde vi også. Eg veit ikkje heilt kva eg hadde forventa vi skulle gjere, men det overgjekk i alle fall det. Turen inni grottene veksla på å sitte i ringane, eller vasse i vatn. Nokon plassar var det mangemange meter opp til "taket", medan andre plassar måtte vi gå krokrygga. Ein plass fikk vi beskjed om å slå av lyktene, sitte i ringane, og fare nedover elva til vi såg lys. Kjempekjekt.

Rotorua

Etter ein varm dusj kjørte vi vidare til Rotorua der vi overnatta. Neste morgon var det dags for å hoppe i vatnet igjen, denne gangen rafting. Med frostrøyk ut av munnen om morgonen frista det ikkje veldig, så det var kanskje bra det var betalt på forhand. Så var det på med våte våtdrakter igjen. Elva begynte forsiktig, med nokon drop på 1-3 meter. Men det vi alle venta på var eit 7 meter høgt fossefall. 7 meter er ganske mykje.  Plutselig var vi der. Plutselig for vi utanfor kanten. Og plutselig begynte båten å tippe sidelengs. Og plutselig mysta eg taket. Eg hugsar ikkje så mykje av det i ettertid, men det var visst det at eg og ein annan mysta taket som gjorde at båten ikkje tippa rundt. Etter å ha først sprella litt febrilsk rundt, tatt tak i et tau som blei kasta til meg og komt meg opp i båten, var det egentlig litt kjekt å ha dåtte ut. Men eg holdt meg litt ekstra godt fast resten.

dukke^I -n, -r