Saljūq er namnet på tyrkarmenna (fritt omsatt frå engelsk "Turkmen") som sjefa over eit megasvært rike på tusentalet. Det er dei eg les om, og det einaste eg eigentleg må levere inn i forkant av seminaret, er eitt avsnitt med svar på eit spørsmål om korleis desse Saljūq-menna gjenoppliva sunniislam etter hundre års pause. Meir enn sju timar fordjupa i den nye mursteinsboka mi, og produktet skal berre verte EITT AVSNITT. Får jo kunnskap og innsikt og blablabla, men hallo. Eg kunne ikkje vere med på kino eingong. Eg ville sjå Colin Firth i The King's Speech.

The Saljūq Empire 1092

Græla svært.

Kan forresten sjølvsagt skrive Saljūq på arabisk (sjølv om det sikkert er eit ord frå farsi eller noko): سلجوق

Smelta du? Eg gjorde. Legg spesielt merke til det nykleforma handtaket. Smelt.

Eg har også kjøpt einmannspresskanne og Starbucks-kaffi, så nå er eg mykje kulare enn mine medbuare etter middag.

Og grunnen til den obskure innleggtittelen er at eg såg The Kite Runner / Drakeløparen lørdag kveld, og i går, på min lille søndagstur, enda eg opp med å kjøpe musikken til filmen på cd. Elskar søndagsopne shoppinggater, altså. Eg kjøpte òg to ringar, éin treningsbehå, eitt svart kvardagsskjørt, eit nytt armbåndsur, eit nytt armband, bursdagsgåve til Mari og bursdagsgåve til Ruth som eg bur med.

Vil til Afghanistan. Må lære meg persisk først. Visste du at persisk er eit indoeuropeisk språk? Som norsk og engelsk og fransk og dei. Eg kunne banna på at det var semittisk slik som mitt kjære arabisk, men når eg høyrer etter, så synest eg persisk høyrer ut som ei blanding av tysk, arabisk og japansk. Lovar.

Burde kanskje ikkje reise til Afghanistan?

Men det eg skulle seie er at i dag byrjar skulen igjen. "Skulen", seier eg, meiner jo studiene. Skal snike meg inn i ei gruppe for fransk grammatikk klokka ti over elleve og håpe eg får vere med der, så islams historie ti over tolv, så lunsj, så arabisk klokka to. Så meir franske grammatikkoppgåver i kveld, gler meg sjukt, not.

Dessutan er det herleg å sjå mine medbuarar igjen, og me har bestemt oss for at me vil bu saman neste år òg. Far til Sarah er eigedomsmeklar eller noko liknande, så me har eit ess i ermet no når me har starta å sjå på leilegheiter. Spent, glad, gira.

Obviously I've been to Meny (Norway, for the NonStops) and Tesco for (most of) the rest. Maybe this term won't be so bad, by the looks of it.

Other than that, thanks to Pappa for subconsciously planning my train-from-Newcastle-to-Edinburgh-iPod playlist, see bottom illustration.

!Bonus! Some of my mobile phone photos of very poor quality uploaded by me, for you, to illustrate the period November-January 2010/11:

Castle from Prince's Street

Imogen Heap @ HMV Picture House

Mari's one kilo Advent calendar and Christmas gift(s)

After me and Lynsey redecorated the common room

View from my window, if you twist your head, with snow

Who said Advent calendars are for kids?

The fabulous Flat Christmas Dinner!

Til Mari, jysla go'e kvalitet bare for deg!

Takk, Rebekka. Hei, Jakob!

Day trip to Haugesund: chillin' with Nintendo DS, although there seem to be no pancakes left

Newcastle-Edinburgh, soundtrack: Nitin Sawhney - Noches en Vela, Pt. 2.

The end, as-salaama!

trur eg må legge meg til under dyna og lese meir om vatanen og haren.

mms frå i sommar, tatt av mamma eller pappa

Noobs.

6. charles de gaulle, sitronkake, de gaulle, pollock halls, young victoria, jane eyre.

7. w ou le souvenir d'enfance, tesco, de gaulle, jane eyre, fiskepinner, de gaulle.

nesten björk

I dag kokte eg rosenkål for første gong nokosinne. Var godt, betre enn tikroners mikrotikka "med kylling".

Kondens på vindauget då eg vakna. No er det opent, og eg kan høyre ein sinna mann brøle noko stygt til det som sikkert er kona. Der står mange malplasserte betongboligblokker mellom min bygning og fjellet eg likar best med denne byen. Familiane som bur i blokkene har klesvasken til tørk på den knøttlille balkongen sin uansett om det regnar eller ikkje, uansett om det er natt eller dag. Gutane på fem til elleve år som bur der har ikkje jakker på seg, dei klarte vel å snike seg unna mora sine truslar, og no styrter dei rundt og stoppar berre når dei må hoste eller dra opp buksa. Viss du kallar bukser "pants" her, ler dei av deg. "Pants" er truser uansett korleis du vrir på det i Skottland (sikkert heile Storbritannia), så eg må seie "trousers" sjølv om eg ikkje likar det ordet. På dessertfronten kallar dei ikkje terter "tarts", men "torts", som høyrer teit ut når eg ser for meg ordet med ein A.

Og - dessert vert kalla pudding. Pudding er dessert. Pudding er ikkje noko for seg sjølv, Gud forby. Dei kallar kake pudding viss dei ét det etter middag, og middag er jo "tea". Eg kunne like gjerne vore i Mongolia, kulturmessig. Nesten.

Eg og Emma spiste lunsj i moskékjøkenet igjen i dag. Ikkje at me har gjort det før, ikkje saman, men kvar for oss har me. Det var fint. Me måtte skunde oss og ete ferdig, for fredagsbønnen skulle snart byrje, og då stengjer dei kjøkenet i førtifem minutt. Eg snakka om Åsne Seierstad si Afghanistanbok som eg les denne veka, og Emma snakka om litterturen me må gjennom i fransken. Eg har "gitt opp" og kjøpt romanane me les dette året på engelsk i tillegg til fransk. Iallfall dei to me les dette semesteret; Albert Camus' L'étranger og Geroges Perec si W ou le souvenir d'enfance. Mord og absurdisme og kolonisme og eg veit ikkje kva. Fml, uansett. Les dei først på engelsk, så på fransk. Eventuelt eitt kapittel på eitt språk, så det andre og så bortetter. No er me i veke 4 av skulen, og i veke 8 skal eg levere inn eit essay, men det har sjølvsagt ikkje noko med nokon av bøkene me les, berre for å gje oss litt ekstra arbeid.

Elles smakte eg haggis for første gong i dag. Det var vegetarhaggis, men dei som hadde åte vanleg haggis før, sa at det smakte akkurat det same. Det var godt. Med linser og bønnar og sånn, det var brunt og smakte ...mat. Var ikkje så eksotisk som eg hadde håpt, igrunnen. Men godt.

No burde i det minste éin av dei to vaksemaskinane me deler med kanskje 80 andre studentar vere ledige. À bientôt, bisous !

Dette liknar ikkje litt på støvsugaren vår eingong.

Mononoke Hime + minestronesuppe + klementin = sant.