Og Aurora, som har blitt 4 år, er verdas beste storesøster:

Og til slutt eit lite bevis på at det var hol i skydekket iallfall ein gong i sommar:

170g romtemperert smør

125 g melis

frø frå 1 vaniljestang

finreve skal frå ein økologisk sitron

2 ss sitronsaft

220 g kveitemjøl

2 ss maizenna

1 ts salt

--

melis

--------------

Pisk smør og melis kvitt. Tilset vaniljefrø, sitronskal og sitronsaft og pisk godt. Bland det tørre før det rørast inn i smørblandinga.

Rull deigen til to pølser, pakk i plastfolie og legg i kjøleskap til dei er harde, omlag 1 time.

Skjer pølsene i skiver, 6 mm tjukke. Steik på 180 grader, 12-15 minutt.

Ha kjeksa i en pose med melis før dei er kalde, rist godt slik at dei blir dekka.

Oppbevarast i tett boks, opptil 2 veker. (Sei ifrå dersom du får kjeksa til å vare i 14 dagar, eg vil gjerne vite trikset.)

Aurora syntes det var veldig stas å få besøk, så ho var middels interessert i å leggje seg. Men så snart ho var i draumeland starta moroa for oss vaksne.. (Ho fekk sjølv velge middag tidlegare på dagen altså. Lille gourmet gjekk for fiskepinnar.)

Det er forresten litt vittig med meg og Anita. Vi har kjent kvarandre i årevis, møttast vel fyrst på sommarskule i Ørsta før vi havna på nabohytter på Toneheim i 95/96. Etter det har vi hatt kontakt, og på forunderleg vis har vi flytta etter kvarandre rundtom. Fyrst studerte vi saman i Volda. Eg hugsar enda at eg åt brødskive med makrell i tomat, kjøpt på Rema1000 i Volda, den fyrste kvelden der inne. Så tok Anita seg nokre Bergensår medan eg gjorde meg ferdig og suste nedover til Oslo. Etter ei stund flytta Anita til Oslo for å studere, så då fekk vi henge saman der også. Og no er vi begge attende på Sunnmøre, i Ålesund, saman med kvar vår trønder. Trur planen får vere at vi held oss i ro her no, slik at vi får byggje vidare på det gode venskapet og ha uendeleg mange gode stunder saman her.

Forretten var gratinert gullsprø med fenalårchips.

Skinnsteikt torsk med potetpure og steikt chorizo og blomkål kjem til å bli laga igjen:

(ok, det var kanskje ikkje suksess å "pynte" fatet med steikefeittet frå chorizoen, iallfall ikkje når fata ikkje var flate.)

Desserten tok eg ikkje bilete av, men har hatt bilete av panna cotta med bringebærcoulis tidlegare, og den såg lik ut i går. Eg får ikkje til å leggje ut biletet no, men de kan sjå den i arkivet her.

Men moroa slutta ikkje der. Anita hadde vore på kakebakekurs før dei kom til oss, så ho hadde med ei kjempegod og stilig Hello Kitty-kake:

Triveleg selskap:

Det heile byrja tysdag, då det låg tapt anrop på telefonen min etter jobb. Det var Vidar som hadde ringt. Eg ringte attende til han for å høyre kva han lurte på, og det var enda godt eg gjorde! Han ville ta meg med på kafe før vi henta Aurora i barnehagen. Ein liten, koseleg kafedate, midt i veka. Det er slike gylne stunder som gjer så godt for kvar einskild og begge. Etter ein kaffe og noko på Lyspunktet fann vi ut at vi skulle gå innom slaktar Hole og sjå etter noko godt til middag. Gode slaktarpølser med rotmos frista og i det vi sto og skulle betale fekk Vidar los på ein bunke spareribs som låg og ropa i disken.

Onsdag og torsdag var booka på middagsfronten, det same med laurdag, så då var det einaste fredag som kunne bli spareribsdag. Fredag, tacodagen! Her kjem altså det ville og galne inn, vi bytte ut taco med spareribs! Eit bra bytte forresten. Tilbehøret vart coleslaw, ovnssteikte poteter med chili og paprika og bakt tomat.

Brabrabra